Artık kimse mektup yazmıyor mu?
Güller vardı, kimse kurutmuyor mu?
Sen yaz yine de, gül kokan ellerinle
Köy bir zarfa, dudaklarınla mühürle

Ellerinin kokusu sinmiş ah mektuplara
Saçının bir teli yaşadığında askısımda
Sana gülleri kuruturdun baş ucunda
Bana bıraktın dünleri, kaldığım eski zamanlar