Yazık şu geçen zamana yazık
Yalan çıktığımız biz mi aldık
Yazık gençliğimize yazık
nasıl böyle erken yıprandık

Böyle mi sona erecekti
Böyle parça parça mı güçlü
Bu kadar yalan mı yaşadı onu şey
Hem sana hem bana yazık

Ne olursun yalan de
Bu bir rüya sadece
Ne olursun konuşma
Sana ihtiyacım var, dinle

İkimize de yazık, gençliğimize yazık
Bu kadar yalan mı yaşadı onu şey söyle

Dönüşü yok, beraberce karar verdiniz ayrılmaya
Alışmalı arkadaşça yollar ayırmaya
Şimdi artık artık gereksiz akmamalı
Alışmalı kendi yaramızı kendimiz sarmaya

Şimdi artık kelimeler yetersiz, anlamı yok
Yitirmişiz anlarla beraberlik, iyilik yok
Gel bunları bırakalım artık bir nokta
Gerçeği görmeliyiz dostum, başka bakımı yok

Şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler
Şimdi bana bir bir ömür vadetseler
Şimdi bana, yeniden ister misin? deseler
Tek bir söz bile oranları hakkım yok

Ne bir ses ne de haber gelmiyor artık senden öylece
kalakaldım da deli hasretinle ben
Bir yabancı selamın ile hüzünlere daldım
Kendi ülkemle ben beni kederlere saldım
Sonunda oyuncak kara sevda aldım senden
Yani değişmedim öyle hala biraz çocuğum

Yok öyle el gibi durma gül biraz
Sana gülmeler yaraşır
Yok öyle güz gibi soğuk olma
Güz ayrılıkları akar

Uyurken izliyorum en sevmediği hâlini
Saçların dağınık, yastık izi
Bir pazar kahvaltısı gibi

Küçük oyunlarının, büyük savaşlarının
Arasında olduğu kadar bi' aşktı bizim kisi
Bir pazar gecesi uykusu gibi

Ne yapmıyorum olmuyor, olmuyor eskisi gibi
Güldürmüyor, ağlatmıyor kimse senin gibi
Ne yapmıyorum olmuyor, olmuyor eskisi gibi
Güldürmüyor, ağlatmıyor kimse senin gibi

Bitmesi gerek artık, anlıyoruz ikimiz de
O zaman neden ağlıyoruz ikimizde?

Ne yapmıyorum olmuyor, olmuyor eskisi gibi
Güldürmüyor, ağlatmıyor kimse senin gibi
Ne yapmıyorum olmuyor, olmuyor eskisi gibi
Güldürmüyor, ağlatmıyor kimse senin gibi

Aklın tuzağında dolandım
Kusuruma bakma, zil zurna geldim
Sabahın beşi kapına dayandım

Erbabım aşk madem
Madem yasaklar namahrem
Kafeste sözler susuyor şimdilik
Uçurur zaman, hele du' bakalım

Sırtımda uzun hırka gibi gece
Yârenlik yapmaz, kaytarır hece
Hatıra kalır, kalkmaz, hâlden anlamaz
Derya deniz düşüncesi

Gezdim seni sokak sokak, vallahi yok hesap kitap
İçimde avaz avaz yan, yan, yan benimle
Uzun yola gider gibi bakma öyle yüzüme
Aman cancağızım, etme

Aman cancağızım, etme

Artık kimse mektup yazmıyor mu?
Güller vardı, kimse kurutmuyor mu?
Sen yaz yine de, gül kokan ellerinle
Köy bir zarfa, dudaklarınla mühürle

Ellerinin kokusu sinmiş ah mektuplara
Saçının bir teli yaşadığında askısımda
Sana gülleri kuruturdun baş ucunda
Bana bıraktın dünleri, kaldığım eski zamanlar

Boğazında düğümlenen hıçkırık olayım
Unutma beni, unutama beni
Gözünden damlayamayan hayalin olayım
Unutma beni, unutama beni

Gölgen gibi adım adım
Her nefesta benim adım
Ben nasıl ki unutmadım
Sen de unutma beni, unutma beni

Bitmek bilmez kapkaranlık geceler boyunca
Unutma beni, unutama beni
Ayrılığın acılarını içeren duyunca
Unutma beni, unutama beni

Sevişirken, giderken
yapayalnız dolaşırken
unutmaya çalışırken
Sen de unutma beni, unutama beni

Sen de unutma beni, unutma beni

Gün olur da belki bir günden benden bikarsan
Gün gelir de hani bu evden kaçarsan gidersen

Sanma ki senden, senin uğruna verdiklerimden
Geriye bir şey almak isterim sen ayrılırken
Sanma ki senin için yaptıklarımın
Hesabı senden sorulacaktır

Beni benimle bırakır giderken
Başka bir şey istemem ayrılırken
Bana bir tek beni bırakır, ne olur
Gerisi senin olsun, senin olsun

Bir başka âlem seni benden alırsa
Bir başkasına olur da âşık olursan

Bugün biraz seni düşünmek istedim
Toplayıp yüreğimi düşürdüm yollara
Bir düş seçtim kendimi düşünen
Yürüdükçe hep aynı bıçak sırtında

Sorusuz cevaplarla içimi döktüm
Gözlerin bir uçurum aşağı düştüm
Kararsız acılarla bir yanıp söndüm
Ürkek bir gülümseme kaldı avuçlarımda

Duvarsız kapılar gibidir vedasız aşklar
Hep bir umut saklıdır ya suskunluğunda
Ne sever ne azad eder devasız aşklar
Unutturmaz kendini yaşadığınca

Unutturmaz kendini yaşadığınca
Unutturmaz kendini yaşadığınca

Bir de Yaşamak Var

Bunca yıl ne varsa yaşamadığın
Biraz mutlu olmak, sevmek mesela
Bir adım ötede duruyor hayat
Senden yalnızca bir nefes uzakta

Ne zaman sürgünden döner bu yürek
Kendi sevdasında büyür mesela
Ne zaman biter bu gölge oyunu
Kaç yalnızlık sığar bir yalnızlığa

Ama bir de yaşamak var
Hayata dokunarak
Yaşamak lazım hem de
Umutla yoğrularak

Ama bir de yaşamak var
Sevdayla kavrularak
Hem de öyle yaşamak ki
Yaşamdan yorularak